Sarah J. Maas - A Court of MIst and Fury A Court of Mist and Fury
Sarah J. Maas
ISBN 978 16 196 3446 6
Bloomsbury
Reeds verschenen
★★★★★

Het was ongeduldig wachten op het vervolg van A Court of Thorns and Roses. Nadat ik het eerste deel van de serie vorig zomer las, kwam een aantal weken terug dan eindelijk mijn pre-order binnen. Ik baalde verschrikkelijk dat anderen hem al lang hadden en ik zo lang erop hebben wachten ondanks dat ik hem had gepre-orderd. Het boek was werkelijk een beauty en ik ben er meteen ingestort. En ik kon er niet meer uit komen. Zelfs nu nog heb ik last van een lichtelijk trauma en we zijn dik twee weken verder! Dit boek liet me verwond achter en het volgende deel is nodig om hier van te kunnen genezen. Sarah J. Maas wist met het tweede deel in de ACOTAR-serie wederom te verbluffen.

Feyre survived Amarantha’s clutches to return to the Spring Court—but at a steep cost. Though she now has the powers of the High Fae, her heart remains human, and it can’t forget the terrible deeds she performed to save Tamlin’s people.

Nor has Feyre forgotten her bargain with Rhysand, High Lord of the feared Night Court. As Feyre navigates its dark web of politics, passion, and dazzling power, a greater evil looms—and she might be key to stopping it. But only if she can harness her harrowing gifts, heal her fractured soul, and decide how she wishes to shape her future—and the future of a world cleaved in two.

De eerste vraag die misschien beantwoord moet worden is of dit boek perfect is. En dat was hij niet. Bekende personages uit ACOTAR lieten de lezer namelijk in de steek. Tamlin en Lucien – twee sterke, krachtige personages in het eerste deel – blijken weinig van een persoonlijkheid over te hebben. Waar Lucien eigenwijs was en er duidelijk zijn eigen mening op na hield, was dit nu in ACOMAF verdwenen. Dit was misschien de meest verwarrende factor in het boek: de gedragingen van Tamlin en Lucien. Het is wel degelijk begrijpelijk, maar het is duidelijk dat het in dienst staat van het verhaal. In het boek maken we beter kennis met Rhyssand en zijn beste vrienden. Ook the Night Court krijgt een uitgebreide introductie. Het is goed dat het boek het merendeel hier afspeelt en dat de karakterontwikkeling van Feyre amazing en realistisch is. Dat compenseert voor de enige fout in het boek, namelijk waarom Feyre geen contact legt met Tamlin en gaat praten met hem.

ACOMAF QUOTE

Het meest bewonderenswaardige aan het verhaal is dat Maas ontzettend goed een trauma heeft weten te verwoorden. De eenzaamheid, verwarring en pijn die voortduurt en niet over gaat. Het gevoel om vanbinnen opgegeten te worden. Ik wil niet te persoonlijk in deze recensie worden, maar ik kon me te goed relateren. Waar andere schrijvers snel overgaan naar the point van het verhaal laat Maas zien dat een trauma niet zo te genezen is. Dat het misschien wel helemaal niet te genezen is. Ze laat ook zien dat de wereld niet zwart-wit is en dat er vaak meer achter iemand schuilt dan dat je vermoed. Het getuigt dat het verhaal doordacht is. Ook laat het zien dat mensen dingen kunnen doen en dingen opofferen voor het grotere goed. Wanneer het gaat om vriendschappen, steden of het respect van de wereld. Maas weet dit realistisch, betrokken en goed geformuleerd neer te zetten.

Het realisme en de originaliteit van ACOMAF maakt het boek zo ontzettend goed. Gecombineerd met een aantrekkelijke schrijfstijl die vlot te lezen is en de fantasy prikkelt maakt het dat ACOMAF zeker een van mijn meest herlezen boeken in mijn boekenkast wordt. Ik ben verslaafd en getraumatiseerd door het verhaal. Maandag vertel ik jullie meer hierover, maar voor nu: LEES ACOMAF!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *