Afgelopen week zag ik een ontzettend mooie box voorbij komen op het interwebs. De boeken van Licia Troisi in een fabulous cadeaubox. Ik was meteen verliefd. Al eerder zag ik de boeken van deze schrijfster in de Belgische boekhandel staan en vielen ze me op omdat ze dik waren, van het fantasy-genre en zo vreselijk mooi! De flaptekst sprak me ook aan. Maar bovenal viel het me op dat ik de boeken niet kende, terwijl ik heel erg bekend ben met de beschikbare boeken in het YA en Fantasy-genre. Een mysterie dus.

Wat ik zie

Naar aanleiding van mijn stage maakte ik kennis met onder andere het Belgische team van Luitingh-Sijthoff dat de promotie doet van alle boeken van VBK media. Ik raakte in gesprek met hen over de verschillen tussen de Nederlandse en Belgische boekenmarkt. Zo zijn er boeken die wel in de Nederlandse markt werken maar niet in de Belgische door cultuurverschillen. En visa versa natuurlijk ook! Om het simpel te houden: boeken van Nederlandse schrijvers doen het niet zo goed in de Belgische markt en boeken van Belgische schrijvers niet zo goed in Nederlandse.

Licia Troisi - Drakenmeisje cadeaubox

Gisteravond had ik een gesprek met een Belgisch meisje die een thriller las die me niet bekend voor kwam. Ik googlede het boek en kwam er achter dat het boek van een Belgische schrijver was. Het kwartje viel waarom ik het boek niet kende, maar het was ook wel een beetje een frustratie van me. Want wie zegt dat het boek mij niet zou bevallen? En ik dacht terug aan die prachtige boeken van Troisi die ik zo graag wil gaan lezen, maar niet kende. Waarom worden deze pareltjes ons in Nederland onthouden? Ik ontdekte dat Troisi een Italiaanse schrijfster is die wordt uitgegeven in het Nederlands door de Belgische uitgeverij Fantoom.

Steeds meer krijg ik het idee dat Nederlandse uitgeverijen niet veel moeite doen om de grens over te gaan en visa versa. Wat dacht je van alle young adult promotieartikelen die niet in België te verkrijgen zijn. Ik hoor ontzettend veel klachten van Belgische lezers die graag deze artikelen zouden krijgen (bijvoorbeeld boekenleggers) maar die er niet aan kunnen komen omdat ze niet in België verkrijgbaar zijn. Wat dacht je ook van evenementen die in België bijna niet worden georganiseerd. Het is dat er nu een leesclub in Brugge is geopend maar anders zou je bijna zeggen dat het helemaal niet wordt georganiseerd. Waar België het van moet hebben is de grote Boekenbeurs in Antwerpen. Waarom deze merkwaardige scheiding tussen onze landen?

Het probleem

Natuurlijk is de distributie moeilijk tussen België en Nederland. Ten eerste hebben we te maken met twee verschillende culturen, die op elkaar lijken maar ja er zijn natuurlijk verschillen. Dan heb je nog praktische grenzen zoals de verzendkosten tussen beide landen die behoorlijk oplopen en misschien de afstand om snel er te zijn. Het grootste probleem denk ik is echter de keten boekhandels die België heeft: de Standaard. Naar mijn idee is die wat ouderwets, gaat niet op vernieuwing mee en heeft het een behoorlijk gesloten systeem. Promotie is er volgens mij flink moeilijk. Ik ken eigenlijk bijna geen individuele boekhandels zoals in Nederland. En naar mijn idee is het makkelijker om iets te organiseren in een individuele boekhandel dan in een boekhandel die onderdeel is van een keten. Ik vergelijk de Standaard eigenlijk een beetje met de Bruna waar dit ook niet echt gebeurt. Of meer met het voormalige Selexyz/Polaris dat op een gegeven moment omviel omdat het het contact met de koper verloor.

Kun jij alles krijgen wat je wilt in de boekhandel?

De oplossing

Maar ik denk dat een heleboel verschillen overtrokken worden. Ik denk dat er heel veel meer mogelijk zou moeten zijn om boeken van Belgische uitgeverijen naar Nederland te halen en promotie van Nederlandse uitgeverijen naar België. We leven immers in een sterk globaliserende wereld (ondanks de Brexit). De helft van mijn vrienden wonen niet in Nederland. Ik denk dat 25% van mijn vrienden Belgisch zijn. En dat is niet zo gek, want we spreken zowel in Nederland als België Nederlands en het land ligt om de hoek. Waarom is het dan zo moeilijk om de boekengrenzen weg te halen? Met een beetje goede wil kan dat volgens mij. Met een beetje goede wil kan ik mijn Troisi boekenbox ook in Nederland gaan kopen en staan die boeken overal in de boekhandel. Met een beetje moeite kunnen Belgische lezers ook genieten van Selectie-boekenleggers.

Mijn conclusie

Vaak krijg ik het idee dat door de beperkte mankracht die een uitgeverij heeft, zij zich laten beperken. Er zouden juist kansen gecreëerd moeten worden en niet ontnomen. Er zouden stappen gezet moeten worden om de maatschappij tot elkaar te brengen en niet behoudend moeten worden gehandeld omdat er de mankracht niet voor is. Meer gesprekken tussen de verschillende afdelingen van een uitgeverij. Meer uniform handelen. Er zou meer moeite moeten worden gedaan. En de eerste stap is natuurlijk meer mankracht daarvoor creëren door niet zo te beperken op werknemers. Stap twee: ga het gesprek aan met de lezer en vraag naar waar er behoefte aan is. Stap 3: laat je niet beperken door landsgrenzen in een globaliserende wereld. Zet juist de stap en wees de initiatiefnemer. Spread the booklove. Overal.

Wat is jouw mening over de beperkingen tussen de Nederlandse en Belgische markt? En waar denk jij dat dit door komt? Laat het me weten in een reactie! Ik schrijf er zeker nog een blogpost over. 

5 reacties:

  1. Ik kom regelmatig in Antwerpen bij de F-Nac (zoals je weet) Daar kijk ik dan ook altijd even naar mooie aanbiedingen en pareltjes die je in Nederland niet zomaar ziet liggen. Ik snap dat het lastig kan zijn om van origine Vlaamse boeken in Nederland te verkopen. Dit omdat Vlamingen toch anders schrijven dan wij Nederlanders en er daardoor in de streken boven de rivieren soms een taalbarrière kan zijn.

    Echter vind ik het wel heel jammer dat er daardoor grenzen opgelegd worden. Want waarom doen we niet wat meer aan uitwisseling. Met de note er bij dat een boek uit Vlaanderen komt denk ik dat het prima verkocht kan worden. En andersom is het natuurlijk geen probleem omdat de Vlamingen beter Nederlands kunnen dan wij.

  2. Heel herkenbaar dit! Ik woon al drie jaar in België en ik blijf me verbazen hoe anders de boekenmarkt hier is in vergelijking met Nederland. Soms kijk ik wel een beetje jaloers naar alle evenementen die boekenbloggers in Nederland bezoeken, maar gelukkig hebben wij sinds kort in Brugge ook een fantastische leesclub.

  3. Ik denk dat veel mensen zich niet realiseren dat veel van de events in Nederland door bijvoorbeeld boekhandelaren of bloggers worden opgezet. Waar een wil is, is een weg.

  4. Hi! Het is zo leuk dat je even de leesclub in Brugge noemt! Ik heb die namelijk opgezet. 😉 Ik ben het best wel met je eens. Ik ben al in heel veel uitgeverijen geweest, zowel Belgische als Nederlandse, dus ik weet een beetje hoe alles werkt. Ik hoor van zo veel Belgen dat er zo weinig te doen is met boeken, maar eigenlijk als je goed zoekt vind je heel veel. Er is mijn leesclub, maar in Antwerpen organiseren ze soms ook boekeneventen in ’t Stad leest of er is een spontane leesclub voor literatuur die door heel België reist. De problemen die ik al ondervonden heb door de leesclub op te richten is dat

    1. Veel mensen helemaal niet bereikt worden hier in België. (Hoeveel berichtjes ik al niet in Facebook-groepen heb tegengekomen van mensen uit België of in zelfs in Brugge (!) die klagen dat er niets te doen is met YA, terwijl ik wel altijd alles deel ik heel veel groepen.)
    2. Nederlandse uitgeverijen focussen inderdaad meer op de Nederlandse mensen. Ze hebben inderdaad vertegenwoordigers in België, maar die zijn niet zo bekend onder de YA-lezers. En als een uitgeverij dan eventen organiseert, is dat meestal in Nederland.
    3. Zoals Emmy al zei: veel eventen worden georganiseerd door bloggers en boekhandels. Het probleem is vooral in België dat boekhandels niet zo gigantisch zijn zoals bijvoorbeeld de Donner in Rotterdam. En je moet ook nog enthousiaste boekhandelaren hebben en een blogger of enthousiaste lezer die alles wil organiseren.
    4. In België is nu dankzij de boekenclub nu wel een groeiende community, maar die is helemaal niet zoals in Nederland. Voor uitgeverijen maakt dat ook een heel groot verschil.

    Als je nog vragen hebt, ik ken er onderhand al wat van.
    Groetjes!

  5. Ik heb zelf ook ooit overwogen om zelf een evenement op te starten in België vermits die hier amper worden georganiseerd. Dit leek echter niet zo handig te verwezenlijken door mijn averechtse lichaam. Gelukkig deed Audrey dit wel waardoor jonge boekenfans nu ook in België naar een leesclub kunnen gaan.

    Wel merk ik dat een boekhandelaar best wel moeite wil doen wanneer je ergens achter vraagt. Zo kon ik de magnetische boekenleggers van Blossom Books in geen enkele Vlaamse winkel vinden. Tot één van de verkopers wel interesse toonde én helemaal verkocht was toen ik hem online de bewuste bladwijzers toonde.

    Blijkbaar staan de non-book producten niet mee in de online databank waar handelaars hun producten bestellen. Hij is ze dus echt zelf moeten gaan opzoeken – maar dat doe je uiteraard pas wanneer iemand je op de hoogte stelt van het bestaan van die leuke producten.

    Ik vind de Standaard Boekhandel trouwens best een aangename winkel hoor. Ook hun jaarlijkse Openboekdagen zijn leuk om te bezoeken. Alleen blijft het wel een keten. De nieuwe winkel in Antwerpen is bijvoorbeeld prachtig maar hij blijft minder knus als zo’n kleine onafhankelijke boekenwinkel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *