Interview met Mem De grenzelozeWat is je bijgebleven van dit boek?

De vertaling in  het begin vond ik niet helder. Gezocht. De zinnen leken niet een vloeiend verband te staan, waardoor je warrig in het verhaal kwam. Olsen verwees halverwege in het boek naar andere onderzoeken die de detectives in kwestie hadden gedaan en dit was het eerste boek dat ik in de serie las. Daardoor miste ik informatie. Daarnaast gebruikten de rechercheurs in het boek een aantal technieken die geen politietechnieken zijn. Het onderzoek was daardoor wat vergezocht.

Je had dus wat kritische noten aan het boek. Hoe was het boek als detective?

Qua politietechnisch verhaal vind ik hem niet echt geloofwaardig. Er zijn wel een aantal invalshoeken die erg interessant zijn in het boek. Er worden af en toe verwijzingen gemaakt, waardoor je je gaat afvragen wat daar achter schuilt. Olsen gaat er echter dan niet verder op in later in het verhaal, maar je wordt er als lezer wel nieuwsgierig naar. Daardoor zitten er ook veel open einden in het boek. Daarnaast is de aanpak van het verhaal niet geheel geloofwaardig. De grenzeloze is wel makkelijk te lezen. Maar het einde.. tsja.

Waaruit blijkt dat dit een Scandinavische schrijver is?

Op zich beschrijft Olsen het verhaal vanuit een Deense achtergrond. Ik vind hem alleen niet goed uit de verf komen in dit boek. De vertaling van De grenzeloze, de opbouw van de verhaallijn en de uitwerking van de verschillende stukken, het was niet bijzonder. Bijvoorbeeld op een gegeven moment gaat de rechercheur via een politieprogramma de strijd aan met zijn chef en de rechercheur: dat is niet geloofwaardig. Maar de achtergrond van de stad en de eilanden komt wel redelijk in beeld.

Meerdere deel in een serie? Was het zelfstandig te lezen?

Ik vond het soms wat rommelig waardoor ik het idee had dat ik informatie miste. Ik miste wat er zich in andere delen heeft afgespeeld. Zoals de achtergronden van de rechercheurs en de verhoudingen met de chefs. Het is niet zodanig dat je het aan de kant legt. Maar wil je beter in de verhaallijn komen had je het moeten weten. Het heeft het verhaal wel beïnvloed.

Hoe was de plot?

Een dode jonge vrouw wordt gevonden die zeventien jaar terug is verdwenen. Uiteindelijk wordt er verwezen naar een bepaalde groep personen die met deze zaak te maken hebben. En binnen die groep is er veel aan de hand en zij is niet de enige die vermoord was. Dus dat maakt het plot wel van ‘waar gaan we naar toe’. Aan de andere kant is het wel doorzichtig. Ik had wel door dat die of die het moest zijn. Er zaten wel leuke achtergronden in het onderzoek, maar je mag wel wat vraagtekens zetten bij het realiteitsgehalte. Deze punten maakten het verhaal niet erg spannend. Voornamelijk door het gebrek aan realiteit.  Omdat het niet realistisch is pakt het boek ook niet. Dan ben je alleen maar aan het denken: dit kan niet!

Zou je nu de eerdere delen uit de serie Q willen lezen?

Nee ik zou niet de eerdere delen oppakken. Hoewel ik achtergrond in het verhaal miste heb ik niet de neiging om dat nu te gaan uitzoeken in de vorige boeken. Ik ben gewoon niet nieuwsgierig naar de achtergrond van deze rechercheurs. Het boek was daarvoor te oppervlakkig. Vooral in het begin heb ik veel zitten mopperen. Voornamelijk over de schrijfstijl en de vertaling. Misschien dat de vertaler er eerst ook in moest komen, maar er zaten erg kromme zinnen in die geen goed Nederlands waren. Het werd later wel beter maar ik vond het wel een mankement.

3 sterren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *