Let’s talk about Eerste Leven! Misschien dat je dit boek met zijn waanzinnige omslag al een paar keer voorbij hebt zien komen. Ik ben zeer gelukkig met het feit dat ik het boek toegestuurd heb gekregen van de uitgever en mijn kritische blik over heb mogen laten vellen. Deze beauty heeft geen makkelijke inhoud, maar wordt geprezen door Sarah J. Maas de master herself. Het belooft dus veel goeds… Maar of schoonheid van buiten ook vanbinnen zit, dat blijkt uit deze recensie!

In Gena Showalters nieuwe fantasywereld moet iedereen kiezen waar hij na zijn dood heen wil. Wordt het Troika (‘Licht geeft Zicht’) of Myriad (‘Macht is een Recht’)? De twee rivaliserende rijken bestrijden elkaar op leven en dood, en beide hebben hun zinnen gezet op de zeventienjarige Tenley Lockwood… Hoewel Tenleys ouders haar al – voor veel geld – aan Myriad hebben beloofd, weigert ze haar handtekening te zetten. Troika en Myriad zetten echter hun beste krachten in om haar over te halen: twee zéér aantrekkelijke jongens die haar op alle mogelijke manieren proberen te overtuigen. Maar dan mengt zich nóg iemand in de strijd…

Meedenker

Dat klinkt intrigerend toch? Mooie jongens en een intens mooi dilemma. De opzet van het boek kan me dan ook alleen maar verrukken. Ten is een pittige dame met veel kracht in haarzelf. De wijze waarop ze denkt, is origineel en erg rustgevend doorheen het boek. Haar gedachtelijnen zijn zeg maar de rode draad waaraan je het boek kan ophangen en dat is heel fijn. Want het boek is verre van eenvoudig. Ik heb nogal wat moeite gehad om de twee verschillende zijden en hun visies uiteen te houden. Dat komt ook omdat de propaganda in het boek nogal snel losgaat. Gelukkig wordt er genoeg aandacht aan besteed, zodat je uiteindelijk wel door hebt wat de mening van elke kant nou werkelijk is en vervolgens ook zelf een mening kan gaan vormen. Dat vind ik dan weer leuk, want ik houd wel van meedenken in een boek!

Personages

Ook de andere personages zijn leuk! Eigenlijk steekt Showalter een beetje de draak met ons lezers. Zo beschrijft ze de twee Arbeiders met veel humor als super sexy boys, waar eenieder van smelt. Dat je tijdens het lezen dan ook een beetje zwijmelig wordt is dan ook helemaal niet erg. Door hier de nadruk op te leggen en ook Ten er kritisch over te laten denken, zorgt Showalter ervoor dat ze niet in clichés vervalt maar dat we toch kunnen genieten van mooie beschrijving. Daarnaast petje af voor de beschrijving van Bow/Archer. Dit personage is een man in een vrouwenlichaam en Showalter heeft dit zo prachtig door elkaar verweven dat je wel af en toe in lachen moet uitbarsten. Het testosteron gehalte in het boek is zeer hoog, maar door de mooie samenzang van de personages is dit niet hinderlijke en juist wel erg leuk!

Minpunt

Wel zie ik een heel groot probleem in de verhaallijn, waar ik me niet makkelijk overheen kan zetten. Ik begrijp tot noch toe niet, waarom er zulke jonge en wispelturige Arbeiders op de wervingszaak Ten worden gezet, wanneer Ten zo belangrijk is! Vooral Killian is zo overduidelijk bezig met zijn eigen problemen, dat het onrealistisch is dat hij juist op deze zaak wordt gezet. Dat hij een ongelofelijk goede verleider is, oké dat begrijp ik, maar hij is zo wispelturig in zijn emoties dat hij zich niet vol in kan zetten voor de zaak. Daarnaast blijkt hij nog maar 4 jaar als arbeider te werken! En hij doet alsof dat erg veel is, maar vier is nog steeds een getal dat op 1 hand past, dus ik ben er niet door de indruk geraakt. Ik ben zeker blij dat deze charmer in het verhaal zat, maar zijn introductie blijft voor mij onrealistisch.

Verhaallijn

Dan de verhaallijn en spanningsboog van het boek. Ik zal jullie zeggen dat ik pas op de helft van het boek echt in een leesflow raakte. In het begin had ik dus wat problemen met bovenstaande en bovendien voelde ik heel erg alsof de plot nog in beweging moest komen. Gelukkig wachtte ik niet voor niks! Vooral de verschillende scenes met betrekking tot Vele Eindes vind ik mateloos fascineren. Het slot kwam echt als een knal en joh ik ben op zijn minst geïntrigeerd op het moment! Ik ben meerdere keren van team-geswitched doorheen het boek: Myriad, Troika maar ook heb ik vaak gedacht ‘Waarom niet Vele Eindes?’. Het maakt het boek lekker interactief, maar het einde maakt het boek echt verpletterend. Wauw! Mede door het tempo van de laatste scenes, de vele twists en de spanning ben ik echt onder de indruk van het boek geraakt.

Conclusie

Mijn oordeel – 4,5 ster – berust zich voornamelijk op het slot van het boek. Had het einde niet zo overweldigend fantastisch geweest, dan had ik het waarschijnlijk maar 3 sterren gegeven. Zo zie je maar weer dat je een boek altijd uit moet lezen! Ik kan niet wachten totdat ik 23 april Gena mag ontmoeten tijdens YALFest en een mooie krabbel in het boek kan laten zetten.

Heb jij Eerste Leven al gelezen en zie ik jou ook tijdens YALFest? Let me know!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *