Ruth Ware - In een donker donker bosElke maand interview ik mijn Mem (Fries voor moeder) over een boek dat zij las. Deze maand gaat het over In een donker, donker bos van Ruth Ware. Het boek wordt gepromoot als de nieuwe Samuel Bjork: een schrijver waar Mem erg fan van is. Beviel deze thriller haar dan ook? Lees gauw verder om daar achter te komen!

Wat was je eerste indruk van het boek?

Leuk dat ik een recensie-exemplaar in handen kreeg. Het boek is een eerste vertaling en nog niet gecorrigeerd, dus daar moet je niet te veel op letten. Maar ik kreeg dus voor publicatie de kans om dit boek te lezen. De introductie klonk interessant. Het omslag was voor mij geen reden om hem op te pakken. Hij is te donker. Ze hadden bijvoorbeeld de letters beter scheef kunnen drukken op het omslag, en ze iets kleiner kunnen maken. Het begin is nogal vrouwelijk onevenwichtig met alle gedachtesprongen die een vrouw kan hebben. Dat vond ik een vrij saaie start van het verhaal.

Een vrouwenthriller. Lees je dat vaker? Is dat iets voor jou?

Absoluut niet. Ik ben heel analytisch en weeg daarom ook altijd af of iets wel of niet kan. Het boek had naar mijn idee veel te veel paginavulling. Er werden heel veel dingen bij het verhaal gehaald die helemaal niks met de verhaallijn te maken hadden. In feite gebeurde er weinig in het boek. De voorgeschiedenis van Nora wordt verteld in een herhaling van gedachten omdat Nora haar geheugen kwijt is, en eigenlijk is dit ronduit saai. De conclusie vond ik niet erg boeiend en maakte het wachten tot het einde het niet waard. Het is niet een verhaal dat me bij blijft.

Het boek wordt als goed als Samuel Bjork genoemd. Is het boek te vergelijken met de kwaliteit van Bjork?

Vanaf het begin (en ik ben pas net begonnen) zit in Bjork veel meer diepgang en spanning in. Er zit ook veel meer realiteit in. Ware is echt een vrouwenpocket: zo oppervlakkig als maar kan. De vergelijking gaat bij mij dan ook helemaal niet op.

Kun je het wel een echte thriller noemen?

Nee, want in een thriller zit echt een opbouw van spanning in. Hier zit een poging tot spanning in. Er staan voetsporen in de sneeuw, er is een deur niet op slot waar iedereen dacht dat hij gesloten was, een jachtgeweer ging af, maar er zaten alleen losse flodders in. In een thriller zit veel meer opbouw. Hier zit geen eerder geweld in, alleen maar een gebeurtenis die vreemd is. Het hele verhaal is hervertelling van wat er gebeurt zou zijn. Het stelt verder niet veel voor. Ook haar eigen geschiedenis blijft vaag en intrigeert niet.

Bij welk genre zou je het boek dan wel indelen?

Het zou beter tot zijn recht komen als liefdesromannetje met een slechte afloop. De vrouwelijke ja en nee’s over wel of niet naar een vrijgezellenfeest te gaan en alle twijfels die een vrouw dan kan hebben, het is vooral paginavulling die je niet wilt horen. Het is niet interessant om al die twijfels te lezen en draagt niet bij aan het verhaal. In een (dokter/kasteel)romannetje is dit logischer.

Hoeveel sterren geef je dit boek?

★★ 1/2

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *