Je kent ze wel de leesdip. Dat je wel wilt lezen, maar je wilt niet lezen. Stel je voor namelijk dat wat je gaat lezen niet zo goed is als de boeken die je wel al hebt gelezen. Dat was de voornaamste reden dat ik geen boek meer heb opgepakt voor een lange tijd. Maar ook redenen als dat je het erg druk hebt een bepaalde tijd en dat je de rust niet meer kan vinden om te lezen. Of dat je een aantal boeken hebt die je wel wilt uitlezen maar waar je niet mee opschiet. In elk geval is een leesdip een normaal fenomeen bij de actieve boeklezer. Ik heb ook wel eens mini leesdipjes dat ik gewoon een week geen zin heb om te lezen en dat ik er daarna wel weer in kom. Vandaag deel ik met jullie mijn verhaal over de grootste leesdip die ik had en hoe ik eruit kwam.

De oorzaak

Mijn leesdip begon toen ik begon te studeren. Studeren is intensief lezen – artikelen lezen. Ik vond daarom dat ik niet meer mocht lezen buiten de vakanties om. In het schooljaar had ik namelijk wel wat beters te lezen. Niet dat ik dat zoveel deed, maar ik vond wel dat ik als ik geen studieboeken las ik dan ook geen funboeken mocht lezen. Dus las ik niet. Ik was ontzettend streng voor mezelf en ook in de vakanties las ik vrijwel niet meer. Alleen in de zomervakantie pakte ik wel eens een boek op. Een leesdip was geboren. Ik had mezelf er een aangepraat.

Leesdip - Nightmare when you want to read but can't find the joy in it anymore

De symptomen

Met deze leesdip heb ik vier jaar lang in de maag gezeten. Ik las alleen nog dunne ‘makkelijke’ boekjes tussendoor. Daarbij kon ik het me aanpraten dat ik ze snel uit had dus dat het niet zoveel tijd kostte. De meeste lange fantasy-series die ik heb gelezen heb ik dan ook voordat ik ging studeren gelezen. In deze periode kwam het er niet van. Ik las De Hongerspelen weet ik nog goed wel in deze periode. En dat maakte me heel erg gelukkig. Ook las ik af en toe nog eens Twilight of de Fallen-serie. Beide series zijn makkelijk om door te lezen en de boeken zijn zo uit. Een boek oppakken dat ik niet kende kwam er alleen niet meer van. Ik durfde niks nieuws meer te proberen. Bang dat het te verslavend zou zijn, bang dat het een deel was van een te lange serie en bang dat het niet goed was. Want op een gegeven moment wil je weer gaan lezen maar dan wil je wel weten dat je de tijd die je er aan besteed goed besteed. Dus ik durfde niet meer.

De oplossing

Deze leesdip duurde dus vier lange jaren. In mijn vierde jaar besloot ik dat ik de Master Boekwetenschap en Handschriftenkunde wilde gaan doen. Tijd om te gaan lezen dus, maar nog steeds kwam ik er buiten de zomervakantie niet echt in. Ik las wel een enkel boek, maar ik kon de passie nog niet vinden. Ik had het juiste boek nog niet gevonden. Ik zat helemaal niet lekker in mijn vel en eigenlijk had ik heel erg behoefte aan afleiding zoals een goed boek, maar er was niks dat me echt boeide. Op Sinterklaasavond kreeg ik vervolgens het boek Heir of Fire. De fans weten dat dit het derde deel in de Throne of Glass-serie is van Sarah J. Maas. Ik ben toen in het boek begonnen want het was een cadeau en ik wilde zien of dat wat aansloeg. Door de eerste hoofdstukken moest ik me heen worstelen. Ik begreep de verwijzingen niet en het was allemaal nogal vaag. Jullie kunnen de reden daarvan natuurlijk wel raden, maar goed ik had geen flauw idee dat ik een derde deel in handen had! Maar gelukkig dat dit zo was, want doordat dit boek mij zo ongelofelijk wist te pakken terwijl het een derde deel was, wist ik dat ik mijn passie weer had gevonden. Ik was verliefd en totaal om. Ik moest en zou weer lezen.

Book dream

De conclusie

Ik kwam dus uit mijn leesdip door een steengoed boek te lezen. Dat is dan ook mijn advies: zit je in een leesdip? Leg dan je boek aan de kant en pak steeds een ander boek totdat je een knaller te pakken hebt. Herlees desnoods een serie (hoewel dat voor mij niet de oplossing was). Zoek het plezier in het lezen opnieuw op. Ik merk ook dat ik het plezier in het lezen verlies als ik zie dat iedereen een boek leest en er over praat. Daarom sluit ik mij ook helemaal van de wereld af bij dat soort boeken. Ik ga niet op mede-fans in, maar geniet zelf in stilte. In persoon praat ik dan wel graag met een ander over het boek, maar laat een boek er voor jou zijn. Geniet van je pareltjes. Ondertussen ben ik Sarah oneindig dankbaar dat ze me uit de dip heeft weten te trekken en dat ik weer vol plezier kan lezen. Volgende week lees je over een ander soort dip dat ik kreeg door het lezen van een boek van dezelfde schrijfster.

Zat jij wel eens in een leesdip? En hoe kwam jij er weer uit? Vertel het me in de reacties!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *