Toen ik in oktober naar Londen ging, wist ik van een paar boeken al zeker dat ik ze wilde kopen in de Londense Waterstones. Een van de boeken die ik op het oog had, was Replica van Lauren Oliver. Lauren Oliver ken je misschien wel van de Delirium-serie. Het ongelofelijk mooie omslag van Replica had mijn oog gevat op verschillende Bookstagrams en daardoor werd mijn nieuwsgierigheid geprikkeld. Daarnaast zou het boek over klonen gaan en een omslagboek zijn. Aan de ene kant van het boek zou je het verhaal van een kloon lezen en als je het boek omdraaide kon je het verhaal van een andere kloon lezen. Dit boek had dus allemaal factoren om een geweldige read te zijn. Of het dat ook was?

Lyra’s story begins in the Haven Institute, a building tucked away on a private island off the coast of Florida that from a distance looks serene and even beautiful. But up close the locked doors, military guards, and biohazard suits tell a different story. In truth, Haven is a clandestine research facility where thousands of replicas, or human models, are born, raised, and observed. When a surprise attack is launched on Haven, two of its young experimental subjects—Lyra, or 24, and the boy known only as 72—manage to escape.

Gemma has been in and out of hospitals for as long as she can remember. A lonely teen, her life is circumscribed by home, school, and her best friend, April. But after she is nearly abducted by a stranger claiming to know her, Gemma starts to investigate her family’s past and discovers her father’s mysterious connection to the secretive Haven research facility. Hungry for answers, she travels to Florida, only to stumble upon two replicas and a completely new set of questions.

Eerste indruk

Wat meteen opvalt naast de ongelofelijk mooie cover is dat het lettertype van het boek wel erg groot is. Daardoor was ik een beetje bang dat het een simpel verhaal zou worden. Ik begon met het verhaal van Lyra en besloot om de zoveel hoofdstukken het boek om te draaien. Om het om elk hoofdstuk te doen vond ik een te erge onderbreking van de verhaallijn, dus uiteindelijk heb ik gewisseld om de twee/drie hoofdstukken. Wanneer ik een gigantische gebeurtenis uit het andere perspectief opeens tegenkwam waar ik het verhaal nog niet achter wist, heb ik het boek ook omgedraaid. Zelf denk ik dat dit de beste manier was om het boek te lezen. De twee verhalen apart lezen was misschien wat saai geworden. Je leest immers wel globaal hetzelfde, hoewel Lyra en Gemma diverse keren andere paden bewandelen. Toch hebben de verschillende perspectieven heel veel waarde voor het verhaal, doordat je hierdoor de verschillen in persoonlijkheid, invloed van het klonen op de persoonlijkheid en het gedrag van de verschillende personages het beste begrijpt.

Lyra

Persoonlijk ben ik het meeste fan van het verhaal van Lyra. Lyra heeft een heel interessant van de wereld doordat ze is opgegroeid in een gesloten instituut waar ze amper onderwijs heeft gekregen en niet menselijk werd behandeld. Haar zelfbeeld en wereldbeeld is totaal verwrongen. Ze houdt niet van aanrakingen want ze is nooit aangeraakt en hoewel ze menselijke emoties kan onderscheiden, is ze niet in staat om die zelf echt te beleven, omdat dat niet tot haar eigenschappen zou behoren. Ze is een replica, geen mens dus niet menselijk. De gruwelijkheid van dit in haar gehele leven en bewustzijn komt ontzettend goed naar boven. Daarnaast schrijft Oliver vanuit een unieke ervaring en heeft oog voor detail. De wereld van Lyra is tot in de puntjes uitgewerkt en haar gedrag is aansluitend merkwaardig en intrigerend.

Gemma

Ik had meer problemen met Gemma. Personages die zelfmedelijden hebben en ongemakkelijk in hun vel zitten omdat ze gepest worden, tsja die vind ik meestal niet zo spannend. Het was dan ook lastig om mij eerst in de wereld van Gemma te kunnen vinden. Maar Gemma wist toch mijn hart te veroveren en dat heeft voornamelijk te maken met haar relatie met Pete en Jake. Ze laat daarin zien dat ze meer is, dan haar verlegen veel te zelfbewuste zelf. Ze is ook daadkrachtig en heeft doorzettingsvermogen. Daarnaast maakt ze een mooi beschreven persoonlijke groei door. En personages die groeien kan ik dan wel weer waarderen!

Verassingen en clichés

De schrijfstijl van Oliver is soepel. Het verhaal is goed uitgewerkt. Hoewel ik op een gegeven moment dacht dat de plot wel heel erg zichtbaar was, bleken er toch twisten te zijn die ik niet had verwacht. Vooral dit feit maakt het boek goed. Ik heb bijvoorbeeld in het begin van het boek gedacht dat de beste vriendin van Gemma wel erg onrealistisch reageerde en dat het pad dat Jake en Gemma begonnen te volgen wel erg cliché. Toch bleek alles anders en ontwikkelde het verhaal zich natuurlijk en niet gedwongen. Oliver heeft me hierin weten te verassen. Het boek was anders dan ik had verwacht, maar veel beter dan ik had gehoopt.

Conclusie

Replica is uniek en gewaagd. Oliver legt de vinger op scenario’s die erg realistisch voor de toekomst zijn. Meer nog, ze weet met de twists in het boek mij te verassen en te beroeren. Ik ben ronduit gecharmeerd van Replica en hoop dat er nog een lang verhaal mag volgen. Dit boek heette Replica: Gemma / Lyra. Het lijkt er dus op dat het volgende boek de namen van twee andere personen gaan dragen. Ik hoop dat dit niet zo is, want ik wil nog lang geen afscheid nemen van deze twee zeer ingewikkelde en intrigerende mensen.

Eén reactie:

  1. Klinkt boeiend!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *