Tahereh Mafi - Vrees me Vrees me
Tahereh Mafi
ISBN: 978 90 206 7959 5
Blossom Books
Reeds uitgegeven
★★★

Je hebt van die series waar je eens in moet beginnen. Je hebt er al vaak van gehoord, ziet ze vaak voorbij komen op social media en het omslag spreekt je ontzettend aan. De Touching Juliette-serie is zo’n serie voor mij. Toen de kans zich voordeed om in een e-book-aanbieding Vrees me voor een paar euro te kopen, heb ik dat dan ook meteen gedaan. Ondertussen had ik bepaalde ideeën over het boek gekregen. Nee ik had wederom eens niet de flaptekst gelezen dus ik had geen idee waar het boek over ging. Ik vond alleen het omslag zo mooi, dus dan kan het boek toch niet anders dan ook goed zijn? Schijn bedroog al vaker dus ik hield mijn hart vast toen ik in dit boek begon. De dichterlijke zinnen raakten mijn hart, maar het verhaal…

‘Je kunt me niet aanraken,’ fluister ik.
Ik lieg, maar dat zeg ik niet.
Hij kan me aanraken,
maar dat zal ik nooit vertellen.

Raak me alsjeblieft aan, is wat ik wil zeggen.
Er gebeuren dingen als mensen me aanraken.

Vreemde dingen. Slechte dingen. Dode dingen.

Niemand weet waarom de aanraking van Juliette dodelijk is, maar Het Herstel heeft grootse plannen met haar. Ze willen haar gebruiken als wapen in hun strijd voor een alleenheerschappij.  Maar Juliette heeft haar eigen plannen. Ze vindt voor het eerst in haar leven de kracht om terug te vechten, en om aan een toekomst te denken met de jongen van wie ze dacht dat ze hem voor altijd kwijt was.

Het mooiste aan dit boek is zeker weten het woordgebruik. Mafi maakt fantastische zinnen. Door het gehele boek zijn er zinnen weggestreept die de gedachtegang van hoofdrolspeelster Juliette laten zien. Je hebt vast wel eens van die momenten dat je iets onder woorden probeert te brengen en dan jezelf corrigeert. Mafi laat zien hoe Juliette dit doet en dat maakt haar zo ontzettend natuurlijk. Elk persoon corrigeert zichzelf en zegt en denkt dingen niet meteen juist. Je gedachten zijn niet voor niks veranderlijk en je moet situaties overdenken om ze te kunnen analyseren en tot een juiste conclusie te komen. Juliette doet dit en dat maakt haar een persoon van vlees en bloed.

Daarnaast vind ik de titels van de boeken uit deze serie fascinerend. Vrees me, Versplinter me, Verwoest me.. Het zorgde ervoor dat ik al over deze serie nadacht voordat ik het gelezen had. Dat ik geïntrigeerd was door Juliette voordat ik een woord over haar gelezen had. Persoonlijk dacht ik dat dit zou gaan over een meisje dat worstelde met haarzelf in deze tijd. Het boek blijkt dystopisch te zijn. Dat was wel even een schok voor me. Vooral omdat de wereld die gebouwd wordt door Mafi nogal wat gebreken heeft. Het is niet erg overtuigend hoe de wereld van Juliette is veranderd en er weinig van overgebleven is. Later in het boek blijkt dat het ook niet allemaal waar is hoe de wereld eerst aan de lezer wordt getoond. Let op: SPOILER! Maar een wereld waarin alle dieren zijn opgesloten en er geen vogels meer vliegen? Ik weet niet hoe iemand het voor elkaar krijgt om alle vogels te vangen, maar het lijkt me danig onrealistisch.

De wereld was het dus niet voor mij. De romance ook niet helemaal. Niet dat de romance tussen Juliette en haar jeugdvriend Adam niet mooi is beschreven of niet klopte. Nee daar was ik wel van overtuigd. De oorsprong van de romance deugde alleen niet helemaal. Naar het verhaal zouden de twee al verliefd op elkaar zijn vanaf het moment dat zij 9 waren. Hoewel ik wel denk dat vriendschappelijke gevoelens en verbondenheid van kinderen kunnen veranderen in liefde, geloof ik niet dat een kind van 9 al de hartstocht kan voelen die liefde wordt genoemd. Dat klopt niet. Ik had dan ook erg veel moeite met de beschrijving van deze liefde. Het was voor mij voldoende geweest dat Adam uit vriendschappelijke gevoelens op zoek ging naar Juliette en dat hij vervolgens verliefd op haar werd.

Vrees me quoteEn dan nog het einde van het boek. Dit was platweg gewoon een ripoff van X-men. De manier waarop er gesproken werd, dat wat er gebeurde, het pak van Juliette het was allemaal al eens gedaan. Het is wel leuk als je X-men misschien nog nooit gezien hebt, maar ik vond het zonde van het verhaal. Mafi had een heel bijzonder verhaal gecreëerd en ik vond het erg jammer dat ze vervolgens eindigt met iets niet bijzonder origineels. Een aantal inconsistenties tijdens het lezen hebben me ook geërgerd.

Mijn conclusie is dan ook dat ik nog niet weet of ik de overige delen ook ga lezen. Ja ik vind de boeken plaatjes om in de boekenkast te hebben staan – in specifiek de hardcovers, maar de enige reden dat dit boek goed was was de schrijfstijl van Mafi die ronduit magisch was. Dus zeker een fan van Mafi en van Juliette, maar ik had graag een andere wending gezien.

Eén reactie:

  1. Ik vond deze prachtig toen ik hem voor het eerst las: binnenkort wil ik m herlezen en dan de andere boeken erachteraan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *